Vrijheid

Vandaag, 5 mei, viert Nederland de vrijheid. Vandaag is ook de dag dat ik aan het einde kom van De kracht van het Nu van Eckhart Tolle. Het boek is 21 jaar oud. Ik was er al eens eerder aan begonnen, maar kon het toen niet bevatten en heb het weggelegd op het stapeltje ‘misschien ooit nog eens proberen’. Het blijkt bij herlezing een fantastisch boek. Kennelijk is er voor alles een tijd. Inderdaad, het is – nog steeds – moeilijk te begrijpen. De grote paradox van het boek is dat een zeker begrip nodig is om het tot je door te laten dringen. En tegelijkertijd roept Tolle voortdurend op om afscheid te nemen van het begrijpen, wat immers een product is van het verstand. Ik doe een poging tot samenvatting.

Wij mensen identificeren ons volledig met ons denken en ons verstand. Sterker, de meesten van ons menen dat zij samenvallen met het denken. Dat is ook de dominante opvatting. Dat verstand wordt bewoond door het ego. En het ego wil steeds terug naar het verleden (‘wat erg was het toen’ of ‘wat fijn was het toen’) of naar de toekomst (vrees voor wat die in petto heeft of de illusie dat geluk zal komen als een bepaalde voorwaarde wordt vervuld). Zo houdt het ego ons steeds uit het nu. Leven in het hier en nu is zeer bedreigend voor het ego en daarom zal het er alles aan doen om daar uit te blijven. In werkelijkheid ligt in het Nu, zoals Tolle dat noemt, de enige poort naar vrede.

Een ander punt is dat wij ons identificeren met de wereld van vormen, zoals ons huis, ons werk, onze andere materiele omstandigheden, kortom allerlei zaken die ons de illusie geven dat vrede buiten ons zelf is te vinden. Tolle heeft het bewust niet over geluk, omdat dat niet anders is dan de tegenpool van ongeluk. Geluk en ongeluk kunnen niet zonder elkaar bestaan. Wie geluk nastreeft verzet zich, meestal onbewust, tegen ongeluk. En juist dat verzet is iets waar het ego dol op is. Door verzet kan het zichzelf in stand houden.

Ik weet niet of ik het boek helemaal goed samenvat. Radicaal is het wel. Nu de woorden vrijheid en verzet dezer dagen weer vaak voorbij komen, voegt Tolle een extra dimensie toe aan dit begrippenpaar. Automatisch gaan dan mijn gedachten uit naar Etty Hillesum, de heldhaftige in Auschwitz vermoorde jodin, die zelfs in het kamp weigerde om de Duitsers categorisch te veroordelen. Dat is pas echte vrijheid.

Erik van Zadelhof, blog 2, 05-05-18

Meer weten?

broekmanvanzadelhof.nl

Over Erik van Zadelhof

Met BroekmanVanZadelhof richten Vivien Broekman en Erik van Zadelhof zich op advocatenkantoren met programma's over het verbeteren van samenwerking. Daarnaast doen zij ook individuele opdrachten: Vivien Broekman, viavida.nl 06 22 52 0996 Erik van Zadelhof, langhofadvies.nl 06 51 28 92 21

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *