Naardermeer

Gisteren maakte ik vanuit mijn huis aan de Naardermeer een wandeling van 19 kilometer rond dit schitterende natuurgebied. De Naardermeer ligt in het hart van de randstad tussen Amsterdam en het Gooi. Op een doordeweekse dag kan je daar soms vier uur lopen zonder iemand tegen te komen. Met de klok mee loop je eerst over twee planken het laarzenpad. Vervolgens door weilanden die aan Schotland doen denken, welke indruk nog wordt versterkt door de grazende kudde Galloways. Daarna een eind richting Weesp om tenslotte na het spoor bij de Vecht met een grote bocht naar rechts weer uit te komen bij het startpunt van mijn huis. Onderweg steeds interessante flora en fauna.

Ik liep met iemand die ik al heel lang ken, die mij dierbaar is en van wie ik in de loop van mijn leven verwijderd ben geraakt. Het wandelen biedt dan, zo bleek, een prachtige mogelijkheid voor een gesprek dat anders meestal achterwege blijft.

Dat wij uit elkaar zijn gegroeid ligt voor minstens de helft aan mij. Onze levens hebben zich nogal verschillend ontwikkeld. Hoewel mijn wandelgenoot academisch geschoold is, belezen met een scherp verstand, een brede interesse en een grote algemene ontwikkeling, heeft zijn leven hem toch niet gebracht wat je op grond van die bemoedigende bagage zou verwachten. Financieel, relationeel en ook fysiek leeft hij zijn leven op een nogal sobere manier. Althans, dat is zoals ik er – vanuit mijn eigen plaatjes en overtuigingen – naar keek.

Wij spraken honderduit over de dingen die ons bezig houden, over onze komaf en over onze toekomst. Daarbij bleek mij dat hij op zijn manier een veelomvattend idee had over het leven in het algemeen en zijn leven in het bijzonder.

Toen wij na thuiskomst afscheid hadden genomen, begon het mijmeren. Weliswaar stonden zijn ideeën nogal ver af van die van mij, maar waren ze daarom minder goed? Wie was ik eigenlijk om hem de maat te nemen, om hem mijn oordeel over zijn leven op te leggen? Ik herinnerde mij dat ik hem in het verleden eens had geholpen, zonder mij te realiseren hoe pijnlijk dat voor hem moet zijn geweest omdat hij zo in een afhankelijkheidspositie was gekomen. Een andere valkuil waar ik toen in was gelopen was dat ik meteen in een helpstand was gesprongen, zonder dat mij was gevraagd om te helpen. Allemaal verrijkende en verreikende inzichten, gratis opgedaan in deze wandeling.

Mijn uitnodiging: loop eens met mij een rondje Naardermeer. Het zal je verbazen wat je tegen komt, zowel in de natuur als in de ontmoeting. Koffie, borrel en soep inbegrepen.

Erik van Zadelhof, blog 4, 4-06-18

Over Erik van Zadelhof

Met BroekmanVanZadelhof richten Vivien Broekman en Erik van Zadelhof zich op advocatenkantoren met programma's over het verbeteren van samenwerking. Daarnaast doen zij ook individuele opdrachten: Vivien Broekman, viavida.nl 06 22 52 0996 Erik van Zadelhof, langhofadvies.nl 06 51 28 92 21

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *